พุทธศาสนสุภาษิต

วัน-เดือน-ปี คำเขียน คำอ่าน คำแปล
31-8-2557 กิจฺฉา วุตฺติ อสิปฺปสฺส กิดฉา วุดติ อะสิปปัสสะ คนไม่มีความรู้ เป็นอยู่ลำบาก
30-8-2557 ทีฆํ สนฺตสฺส โยชนํ ทีคัง สันตัดสะ โยชะนัง ระยะทางจะยาวไกล สำหรับผู้ที่เมื่อยล้า
29-8-2557 มุตฺวา ตปติ ปาปกํ มุดตะวา ตะปะติ ปาปะกัง คำพูดชั่ว ย่อมพาตัวให้เดือดร้อน
28-8-2557 ปุญฺญํ สุขํ ชีวิตสงฺขยมฺหิ ปุนยัง สุขัง ชีวิตะสังขะยัมหิ เมื่อคราวสิ้นชีพ บุญช่วยให้เป็นสุขได้
27-8-2557 ปาณฆาตี หิ โสจติ ปานะคาตี หิ โสจะติ การเบียดเบียนกัน มีแต่ความเศร้าโศก
26-8-2557 เอกนฺตํ วา ปสํสิโต เอกันตัง วา ปะสังสิโต คนที่ถูกสรรเสริญ เพียงอย่างเดียว ไม่มี
25-8-2557 เอกนฺตํ นินฺทิโต โปโส เอกันตัง นินทิโต โปโส คนถูกนินทา เพียงอย่างเดียว ไม่มี
24-8-2557 ยาจกํ อททนปฺปิโย ยาจะกัง อะทะทะนับปิโย ผู้ถูกขอ เมื่อไม่ให้ ก็ไม่เป็นที่รักของผู้ขอ
23-8-2557 ยาจโก อปฺปิโย โหติ ยาจะโก อับปิโย โหติ ผู้ขอ ย่อมไม่เป็นที่รักของผู้ถูกขอ
22-8-2557 น ปาโณ ปาณินํ หญฺเญ นะ ปาโน ปานินัง หันเย เป็นคน ไม่ควรเบียดเบียนกัน
21-8-2557 นิชฺฌตฺติพลา ปณฺฑิตา นิดชัดติพะลา ปันดิตา คนดี ย่อมไม่คอยเพ่งโทษของคนอื่น
20-8-2557 ชานาติ สจฺจํ วา ยทิ วา มุสา ชานาติ สัดจัง วา ยะทิ วา มุสา คำพูดจริงหรือเท็จ ตนย่อมรู้เอง
19-8-2557 นาภาสมาเน ชานนฺติ พาเลหิ ปณฺฑิตํ นาภาสะมาเน ชานันติ พาเลหิ ปันดิตัง คนเราเมื่อยังไม่พูด ก็ไม่มีใครรู้ว่าโง่หรือฉลาด
18-8-2557 วาจํ มุญฺเจยฺย กลฺยาณึ วาจัง มุนเจยยะ กัลยานิง ควรกล่าวแต่วาจามีประโยชน์
17-8-2557 ทุฏฺฐสฺส ผรุสา วาจา ทุดถัดสะ ผะรุสา วาจา คนโกรธ มักมีวาจาหยาบ
16-8-2557 โมกฺโข กลฺยาณิยา สาธุ โมกโข กัลยานิยา สาทุ คำพูดดี ย่อมมีประโยชน์
15-8-2557 นาสฺมเส อลิกวาทิเน นาสมะเส อะลิกะวาทิเน ไม่ควรไว้วางใจ ในคนพูดพล่อย
14-8-2557 มิตภาณิมฺปิ นินฺทนฺติ มิตะพานิมปิ นินทันติ แม้พูดพอประมาณ ก็ถูกคนนินทา
13-8-2557 น กิเรว สาธุ อติเวลภาณี นะ กิเรวะ สาทุ อะติเวละพานี การพูดเกินขอบเขต ไม่เกิดผลดี
12-8-2557 สุขา มตฺเตยฺยตา โลเก สุขา มัดเตยยะตา โลเก เคารพรักและบำรุงมารดาบิดา นำมาซึ่งความสุข
11-8-2557 อาหุเนยฺย จ ปุตฺตานํ อาหุเนยยะ จะ ปุดตานัง บิดามารดา เป็นผู้ควรแก่การเคารพของบุตร
10-8-2557 โกธปญฺญาโณ ตํ ปราภวโต มุขํ โกธปัญญาโน ตัง ปะราภะวะโต มุขัง ความมักโกรธ เป็นทางแห่งความเสื่อม
9-8-2557 อลโส ตํ ปราภวโต มุขํ อะละโส ปะราภะวะโต ตัง มุขัง ความเกียจคร้าน เป็นทางแห่งความเสื่อม
8-8-2557 อนุฎฺฐาตา ตํ ปราภวโต มุขํ อนุดถาตา ตัง ปะราภะวะโต มุขัง การไม่เอาการงาน นั่นเป็นทางแห่งความเสื่อม
7-8-2557 สภาสีลี ตํ ปราภวโต มุขํ สภาสีลี ตัง ปะราภะวะโต มุขัง การชอบมั่วสุม นั่นเป็นทางแห่งความเสื่อม
6-8-2557 นิทฺทาสีลี ปราภวโต มุขํ นิททาสีลี ปะราภะวะโต มุขัง การชอบนอน นั่นคือทางแห่งความเสื่อม
5-8-2557 สมฺมาทิฏฺฐิสมาทานา สพฺพํ ทุกฺขํ สัมมาทิดถิสะมาทานา สับพัง ทุกขัง ผู้มีความเห็นถูกต้อง ย่อมพ้นทุกข์ทั้งปวง
4-8-2557 น ธมฺมวาที เกนจิ วิวทติ นะ ธัมมะวาที เกนะจิ วิวะทะติ ผู้พูดเป็นธรรม ย่อมไม่ขัดแย้งกับใคร ในโลก
3-8-2557 ปทุฏฺฐสฺส น ผาติ โหติ ปะทุดถัดสะ นะ ผาติ โหติ ผู้ที่มีจิตมุ่งร้าย ย่อมหาความเจริญไม่ได้
2-8-2557 อาปูรติ ปุญญสฺส โถกํปิ อาจินํ อาปูระติ ปุนยัดสะ โถกังปิ อาจินัง ทำความดีทีละน้อย ย่อมเต็มด้วยความดี
1-8-2557 สกมฺมุนา โหติ ผลูปปตฺติ สะกัมมุนา โหติ ผะลูปะปัตติ ความอุบัติแห่งผล เกิดขึ้นด้วยการกระทำของตน
Download