สนามข่าว 7 สี

อนุวัตจัดให้ : ปีนเก็บลูกชก อ.ทับปุด จ.พังงา

อนุวัตจัดให้ จะพาคุณผู้ชมไปท้าความสูง ด้วยการปีนต้นชก ต้นไม้ที่กว่าจะออกลูกใช้เวลาถึง 25 ปี ที่สำคัญ น้ำและลูกชกยังหากินยาก อร่อย ชาวบ้านนำมาทำอาหารได้หลากหลาย ติดตามได้เลย

นี่ไง หน้าตาของ ลูกชก พืชตระกูลปาล์ม ขึ้นทางภาคใต้ หากินยาก เพราะกว่าจะออกลูก ต้องใช้เวลา 20-25 ปี เรียกว่า ปลูกรุ่นพ่อ ได้กินรุ่นลูก ลูกชก มีมากที่จังหวัดพังงา กว่าจะได้ไม่ใช่ง่าย ๆ ตามอนุวัตจัดให้ พร้อมทีมงาน ไปดูเลย

เช้าวันนี้ เราอยู่กับชาวบ้าน บ้านคลองบ่อแสน ตำบลบ่อแสน อำเภอทับปุด จังหวัดพังงา อาจารย์นิติพนธ์ หรือ อาจารย์ต้น ราชภัฏภูเก็ต คนแนะนำเรื่อง รวมทั้งชาวบ้านบ้านคลองบ่อแสน กำลังพาผมไปดูการเก็บลูกชก ซึ่งหาดูได้ยาก คนสืบทอดไม่ค่อยมีแล้ว

หน้าตาต้นชก แต่ละต้นสูง ๆ ทั้งนั้นเลย ว่าแต่คุณตาคนเก็บ เขาอยู่ต้นไหนล่ะ

เจอแล้ว แบบนี้เรียกตาไม่ได้ เพราะแข็งแรงมาก มีกล้ามเนื้อและซิกซ์แพ็ก กำลังเก็บน้ำตาลชกลงมาพอดี

โอโห ไม่น่าเชื่อ อายุ 68 ปี แต่ยังฟิตจนพวกผมอาย  ลุงกาก เก็บลูกชกมานานหลายปีแล้ว เช้า ๆ แบบนี้ แกต้องเก็บน้ำตาลชกไปเคี่ยวทำน้ำตาล มีเวลาแค่ 2 ชั่วโมงเท่านั้น ไม่งั้นน้ำตาลลูกชกจะคุณภาพไม่ดี แม้จะใส่ไม้เคี่ยม ไม้ธรรมชาติ ป้องกันการบูดของน้ำตาลชกแล้วก็ตาม

อ้าวลุง แกล้งผมซะงั้น รสชาติเป็นยังไง คุณผู้ชมคิดว่าเหมือนน้ำตาลมะพร้าว หรือน้ำตาลจากต้นตาลหรือเปล่า

หวานชื่นใจ กินสด ๆ จากต้นได้เลย ลุงบอกว่า ถ้าอยากจะชิม อยากจะกินมากกว่านี้ ท้า อนุวัตจัดให้ ไปขึ้นต้นไม้ดีกว่า

ขอสวมวิญญาณลิง แต่ก็ต้องระวัง สำหรับการปีนพะองไม้ไผ่ อาจจะหัก อันตรายถึงชีวิตได้ ยิ่งต้นสูงแบบนี้ ต้องยิ่งระวัง

จุดที่ยากที่สุดสำหรับการปีนต้นชก ก็คือ รอยต่อระหว่างพะองไม่ไผ่กับส่วนยอด ใบและทางลูกชก ที่แน่นจนยากจะมุดขึ้นไป ดังนั้น มือต้องจับให้มั่น ขาต้องค่อย ๆ ก้าว และใจต้องนิ่ง ตั้งสติ

ถึงยอดต้นชกแล้ว ต้นนี้สูงประมาณ 20 เมตร เมื่อมาถึง เราเพิ่งรู้ความจริงที่แตกต่างกัน ระหว่างมะพร้าว ต้นตาล กับต้นชก เพราะทลายดอก หรือพวงดอก และลูกของต้นชก จะไม่ได้อยู่พวงหรือทลายเดียวกัน ดอกกับลูกแยกกันคนละพวงอย่างชัดเจน นี่ไง โดยลูกของต้นชกจะออกมาก่อน จากนั้นดอกต้นชกถึงจะออกมา และแยกกันคนละพวง ลูกออกมาปีแรกยังกินไม่ได้ เพราะไม่มีเนื้อ ต้องรอ 2-3 ปี ถึงจะมีเนื้อ จังหวะรอกินลูก ชาวบ้านก็ใช้ประโยชน์จากพวงดอกลูกชก ด้วยการทำน้ำตาลชก

เมื่อได้พวงดอกของลูกชกแล้ว ต้องใช้ไม้ทุบไปที่ก้าน

ค่อย ๆ ทุบ

จะดูว่ามีมากน้อยแค่ไหน ก็ต้องปาดก้านช่อดอกดู

หากน้ำจากก้านไหลลงมามาก ก็แสดงว่าก้านนี้เก็บน้ำตาลชกได้แล้ว ปาดเอาก้านดอกออก นำภาชนะมารอง ปิดให้มิดชิดป้องกันลิง และกระรอก มาแอบขโมยน้ำตาลลูกชกกิน วันรุ่งขึ้น หรือว่าตอนเย็น ก็ขึ้นมาเอาน้ำตาลชก ทำแบบนี้ไม่ตลอดทั้งปีนะ

แต่ละวันได้น้ำตาลชกไม่เท่ากัน เฉลี่ยอยู่ที่ 120 ลิตรต่อวัน สร้างรายได้ให้ลุงจุนเจือครอบครัว ซึ่งถือว่าหาชมได้ยาก ไม่มีใครสานต่อแล้ว

นอกจากขายเป็นน้ำตาลชกสด ๆ แล้ว ทุกวันลุงจะนำน้ำตาลชกมาเคี่ยว เพื่อนำไปทำเป็นน้ำตาลผง ไว้ชงกับกาแฟเช้า ๆ ทำน้ำตาลชกไว้ทำขนม ขายให้กับคนในชุมชนและนักท่องเที่ยว

ยังไม่หมดแค่นี้ ชาวบ้านบ้านคลองบ่อแสน ยังนำลูกชก ที่ 25 ปี เพิ่งจะได้กิน มาต่อยอดทำเป็นอาหารแสนอร่อย ซึ่งขายที่ตลาดต้นเหนา ในช่วงวันหยุดสุดสัปดาห์เสาร์-อาทิตย์ ให้นักท่องเที่ยวได้ชิม แต่การจะกินลูกชกได้มีเคล็ดลับ เพราะลูกชกมีพิษ คันปาก ชาวบ้านจึงต้องนำมาเผา 20 นาที จากนั้นนำไปแกะ ก็จะได้ลูกชก เม็ดกลม ๆ ใส หน้าตาน่าทานแบบนี้

ลูกชกสามารถทำได้หลากหลายเมนู ทั้งคาวและหวาน เช่น นำมาทำเป็นแกงส้มปลาเก๋า ใส่ลูกชก ลักษณะเหมือนไข่ปลาเรียวเซียว

น่ากินมาก นำมาใส่ไข่เจียวก็น่าอร่อย

หรือจะดัดแปลงนำมาทำเป็นยำผลไม้ ก็เข้าท่า

เห็นแล้วน้ำลายไหล ส่วนของหวาน นำมาใส่เป็นขนมครกลูกชก น้ำตาลนำมาทำขนมเพิ่มเติม นี่แหละของดีของเด่น ลูกชก ของชาวบ้าน บ้านคลองบ่อแสน ที่กว่าจะหากินได้ และนำมาต่อยอดไม่ธรรมดา คุณผู้ชมมีเวลาแวะไปเที่ยวบ้านคลองบ่อแสน อำเภอทับปุด จังหวัดพังงา ชาวบ้านรอต้อนรับ โดยเฉพาะตลาดต้นเหนา ที่เปิดให้ชมหรือชิมเสาร์-อาทิตย์