สนามข่าว 7 สี

เจษฎาโอ้โฮ : บักยางป่า

วันนี้ คุณเจษฎา และทีมงาน พาไปลุยหาผลไม้พื้นถิ่นแถบอีสาน รสชาติเปรี้ยว ๆ หวาน ๆ หนึ่งปีมีให้กินแค่ครั้งเดียว "หมากยางป่า" หรือ "บักยางป่า" เคยกินกันไหม แต่กว่าจะเก็บได้ทุลักทุเล ติดตามพร้อมกัน "เจษฎาโอ้โฮ"

พูดถึง "หมากยางป่า" หรือว่า "บักยางป่า" ผลไม้พื้นถิ่นของพี่น้องชาวอีสาน หลายคนคงคุ้นเคยดี หลายคนน่าจะเคยลิ้มลองรสชาติตอนเด็ก ๆ แต่ว่าปัจจุบันเขาบอกว่าหากินยากแล้ว ที่สำคัญหนึ่งปีมีให้เก็บแค่ครั้งเดียว

ฉะนั้นห้ามพลาด "เจษฎาโอ้โฮ" วันนี้

จันทร์ทิมา หาญชาติ หรือว่า น้อย เป็นคนแนะนำเรื่องเข้ามา บอกว่าช่วงนี้ "บักยางป่า" ที่ตำบลบุ่งหวาย กำลังสุกพอดี อยากให้ผมและทีมงานมาลองสักหน่อย

ส่วนมือ 1 เก็บ "บักยางป่า" ก็ต้องสองคนนี้ เก้ง และ เขียว ว่าแต่ฝีมือขนาดไหน...รอดูแล้วกัน

"บักยางป่า" บางที่เรียกว่า "ลูกคุย" เป็นไม้เถา เลื้อยขึ้นตามต้นไม้ใหญ่ เถานี่สูงประมาณสักสิบเมตรได้ ขึ้นเองตามธรรมชาติ ตามหัวไร่ปลายนา

ผลสุกสีเหลืองทยอยเก็บได้ช่วงหน้าแล้ง หรือว่าตั้งแต่ช่วงกลางเดือนมีนาคมไปจนถึงกลางเดือนเมษายน ที่สำคัญบอกแล้วว่าหนึ่งปีมีให้เก็บได้แค่เดือนเดียวเท่านั้น

วิธีการเก็บก็ต้องค่อย ๆ โน้มกิ่งลงมา หรือว่าสอยลงมา เลือกตัดเฉพาะกิ่งหรือพวงที่สุกแล้ว ลูกเหลือง ๆ อมเขียว กำลังสุกเก็บขายได้พอดี ส่วนลูกที่ยังเขียวอยู่ก็ต้องทิ้งไว้สัก 4-5 วัน ค่อยวนมาเก็บใหม่

เถาเตี้ย ๆ คนคงเก็บไปเยอะแล้ว ถ้าอยากจะได้พวงสวย ๆ ต้องหาต้นที่สูงกว่านี้

มือปีนอย่าง เขียว ดูชำนิชำนาญและคล่องแคล่วมาก เผลอแปบเดียวถึงด้านบนแล้ว

ทีมงานด้านล่างก็ต้องช่วยกันส่งถุงพลาสติกและกรรไกรติดปลายไม้ขึ้นไปให้

นี่เป็นความสามารถเฉพาะตัว...ห้ามลอกเลียนแบบ

ใช้เวลาไม่นานก็ได้ "บักยางป่า" เต็มถุง ทีมงานด้านล่างช่วยกันเก็บลูกบักยางป่าที่หล่นลงพื้น

แหม่...ยังไม่ทันขาดคำ

วันนี้ได้ "บักยางป่า" มาเยอะเลย เอาไปวางขายที่ตลาด เป็นจานหรือพวงละ 20 บาท ผลสุกสีเหลือง บิดูข้างในมียางสีขาว ๆ ออกมาแบบนี้ แต่ไม่กัดมือ ส่วนเม็ดข้างใน...รสชาติเปรี้ยว ๆ หวาน

ผลดิบสีเขียว ๆ ถ้าอยากกินก็ต้องเอามาคลึง ๆ ๆ ให้ช้ำแบบนี้ก่อน น้ำข้างในจะออกมาชุ่มสักหน่อย ลองชิมดู

กินคู่กับพริกเกลือ แซบอีหลี

ใครสนใจก็แวะมาอุดหนุนของดีตำบลบุ่งหวาย "บักยางป่า" ได้