สนามข่าว 7 สี

อนุวัตจัดให้ : กว่าจะเป็นเมลอน จ.สุพรรณบุรี

เอาใจคุณผู้ชมหลาย ๆ คนที่ชอบรับประทานเมลอน วันนี้ อนุวัตจัดให้ บุกฟาร์มเมลอน อำเภอหนองหญ้าไซ จังหวัดสุพรรณบุรี แหล่งปลูกเมลอนแปลงใหญ่ มาดูกันว่า กว่าจะส่งเมลอนมาถึงมือคุณผู้ชม ต้องลำบากขนาดไหน

โอ้โหคุณผู้ชม เมลอนหวาน ๆ ลูกสวย ๆ มากมาย กำลังถูกคัดคุณภาพและขนาด ส่งตรงถึงมือคุณผู้ชม มาสวนเมลอน บ้านหนองคาง ตำบลแจงงาม อำเภอหนองหญ้าไซ จังหวัดสุพรรณบุรี ของกลุ่มวิสาหกิจชุมชนกลุ่มเมลอน บ้านหนองคาง สถานที่ปลูกเมลอนแหล่งใหญ่

มาทั้งที ไม่ชิมก็คงไม่ได้ ตัดกินสด ๆ มีทั้งสีเขียวและสีเหลือง ให้เลือกตามใจชอบ

อยากกินใช่ไหม เมลอนที่เห็น ก่อนจะตัดส่งขายต้องผ่านการวัดความหวาน ว่าได้ตามที่ตลาด หรือบริษัทรับซื้อต้องการหรือเปล่า วิธีการวัดความหวาน ผ่าเนื้อ คั้นน้ำ จากนั้นใส่ในเครื่องวัดความหวานแบบนี้ เมลอนที่จะส่งขายต้องมีความหวาน คำตอบคือ 13 บริกซ์ขึ้นไป

ว่าแต่กว่าจะเป็นเมลอนสวย ๆ ที่คุณผู้ชมเห็น ไม่ใช่ง่าย ๆ แล้วทำไมอนุวัตจัดให้ เลือกมากับชาวบ้านกลุ่มนี้ มาดูเฉลย ย้อนไป 90 วัน ช่วงเตรียมดินปลูกเมลอนกันดีกว่า

ชาวบ้านกำลังพาผมไปปลูกเมลอน เป็นหนึ่งในแปลงของกลุ่มวิสาหกิจชุมชน ถึงแล้ว ว่าแต่ทำไมคนมามากแบบนี้ เจ้าของเขาจ้างคนเยอะจริง ๆ อย่าเข้าใจผิด เขาไม่ได้จ้าง

ความพิเศษของกลุ่มวิสาหกิจนี้คือ เขาใช้วิธีลงแรง หรือขอแรงกัน ไม่ต้องเสียเงินจ้าง เห็นพวงมาลัยไหว้แบบนี้ แสดงว่าวันนี้พวกพี่ ๆ เขาจะมาลงแรงช่วยกันปลูกเมลอน ที่เพาะเป็นต้นอ่อนประมาณ 10 วัน

หน้าตาของเจ้าเมลอน อายุ 10 วัน กำลังอ่อนเยาว์ ขึ้นเป็นต้นแบบนี้ ชาวบ้านจะลงแรงช่วยกันปลูก คนละไม้คนละมือ ปลูกแล้วก็ต้องลงแรงช่วยกันต่อ ทั้งตัดยอด ใส่ปุ๋ย ผสมดอก ช่วยกันฟูมฟัก จนกว่าลูกเมลอนจะพร้อมเก็บเกี่ยว 90 วัน เรียกว่าช่วง 90 วันนี้ ต้องใส่ใจ ไปไหนไม่ได้

ผ่านไป 90 วัน ไวเหมือนโกหก เช้านี้เป็นวันเก็บลูกเมลอน ชาวบ้านในกลุ่มมากันหมด วันนี้เป็นวันสำคัญ ใช้แรงงานคนประมาณ 30 กว่าชีวิต

นี่เมลอนลูกสวย ๆ พร้อมตัดแล้ว เอา....ทุกคนพร้อมแล้ว ลุยเลย แต่ละคนไม่รอช้า เข้าไปตามร่องเมลอน การจะตัดลูกเมลอน ต้องรู้วิธีการตัดของเขาด้วย วันนี้ขอลงแรง ช่วยสอนผมหน่อย

ต้องเหลือขั้วซ้ายและขวาเอาไว้ ตัดเสร็จวางกับพื้น จากนั้นจะมีแผนกเก็บ เดินเข้ามาเก็บเมลอนออกไปขึ้นรถ

เมลอนแต่ละแปลง เริ่มทยอยลำเลียงขึ้นมาบนรถอีแต๋น มาเลย เต็มออก เต็มออก เมื่อเมลอนเต็มแล้ว ต้องรีบลำเลียงกลับไปที่บ้าน

เมื่อมาถึงบ้าน ตอนนี้กลุ่มวัยรุ่นประจำหมู่บ้าน เอ้ย....แบบนี้ดูตามอายุ เรียกว่าผู้เชี่ยวชาญมากกว่า ช่วยกันลำเลียงเมลอนลงจากรถ คนส่งก็ส่ง คนขนก็ขน เร่งมือ รีบทำ เดี๋ยวจะไม่ทันรถมารับลูกเมลอน

ไม่ใช่ว่าเมลอนทุกลูกจะถูกส่งขายให้กับบริษัทรับซื้อได้ ต้องผ่านแผนกคิวซี หรือว่าคัดคุณภาพ ดูจากแม่ ๆ แล้ว รับประกันมืออาชีพเรื่องการคิวซี ค่อย ๆ ตัด ค่อย ๆ แต่ง ให้เมลอนสวยงาม

ตำแหน่งนี้สำคัญ คุณสมบัติพิเศษที่คัดมา ต้องนั่งนาน นั่งทน และคุยเก่ง เพราะว่าต้องนั่งแบบนี้เกือบทั้งวัน เธอส่ง ฉันตัด เธอตัด ฉันส่งให้เธอ น่ารักกันดี

ยัง ยังขายไม่ได้ ต้องส่งไปอีกแผนกหนึ่ง นั่นก็คือ แผนกคัดขนาดและตรวจสอบความสวยงาม แหม...ยังกับประกวดนางงาม ต้องคัดที่สวยจริง ๆ

แม่ ๆ อีกชุดนั่งแล้ว ทำตารางเป็น 5 ช่อง วัดช่องตามขนาด จากนั้นชั่งน้ำหนัก มี 5 ขนาด 5 ไซซ์ด้วยกัน ตั้งแต่เล็กสุด 8 ขีด เรื่อยไปจนถึงขนาดไม่เกิน 2.5 กิโลกรัม เล็กหรือใหญ่กว่านี้ถือว่าตกไซซ์

และใช่ว่าทุกลูกจะส่งขายได้ มีบางลูกที่ส่งขายไม่ได้ ไหนมาดูนางงามตกรอบสิว่าเป็นแบบไหน

นิดหน่อยก็ไม่ให้ผ่าน คัดขนาด ตรวจคุณภาพ และความสวยงามแล้ว จัดเรียงใส่ลัง ส่งขายบริษัทที่มารับซื้อ

นี่ยังแค่เริ่ม เพราะว่าเมลอนจากแปลงต่าง ๆ กำลังทยอยกันมา ปีนึงชาวบ้านจะทำเมลอน 3 รุ่นด้วยกัน เมลอนนี่ถือว่าทำให้ชาวบ้านหนองหญ้าไซ ยิ้มได้ จากอาชีพดั้งเดิมคือ ปลูกแตงโม ต้องตระเวนไปปลูกตามจังหวัดไกล ๆ ไม่ได้อยู่บ้าน เพราะว่าแตงโมต้องย้ายแหล่งปลูกถึงจะได้ผลผลิตที่ดี

จนปี 2549 ชาวบ้านรวมกลุ่มกันปลูกเมลอน ล้มลุกคลุกคลานจนประสบความสำเร็จ ตอนนี้เด็กและเยาวชนในหมู่บ้าน ก็สามารถเป็นเจ้าของแปลงเมลอนของตัวเองได้ หัวใจสำคัญก็คือ ความใส่ใจ ดูแลกันในกลุ่มของชุมชน ลงแรงและช่วยกันจนประสบความสำเร็จ

วันนี้ทำงานหนัก ลงแรงไปเยอะ ของรางวัลของเขาก็คือ กับข้าวอร่อย ๆ มีให้กินตลอดทั้งวัน คุณผู้ชมหลายคนคงสงสัยแล้ว เมลอนตกไซซ์ ลายไม่สวย ขายไม่ได้ ชาวบ้านเอาไปไหน คำตอบคือ เขาต่อยอดไปทำน้ำปั่นเมลอน

หอม หวาน ชื่นใจ ของเขาดีจริง ๆ ส่วนลูกเมลอน หรือว่าผลอ่อนเมลอน ยังนำไปทำส้มตำ กรอบ หวาน อร่อย ถือว่าเป็นการต่อยอดของชุมชนที่น่ายกย่องทีเดียว

ขอบคุณกลุ่มชาวบ้าน บ้านหนองคาง อำเภอหนองหญ้าไซ จังหวัดสุพรรณบุรี