เจาะประเด็นข่าว 7HD

ตีตรงจุด : เรียนออนไลน์ สะท้อนความเหลื่อมล้ำการศึกษาไทย

หยดน้ำตาที่ไหลลงอาบแก้มของน้องเฟิร์ส เด็กหญิงวัย 11 ขวบ กำลังสะท้อนความเจ็บปวดจากบาดแผลในใจที่คุณพ่อคุณแม่แยกทางกัน เฟิร์สต้องอาศัยอยู่กับคุณปู่คุณย่า ที่อายุก็มากแล้ว ทุกเช้าต้องตื่นตั้งแต่ไก่โห่ 2 เท้าปั่นจักรยานเขาตรอกซอยไปช่วยคุณยายขายข้าว ก่อนจะกลับมาเรียนออนไลน์ เดิมชีวิตมีมรสุมอยู่แล้ว เมื่อต้องเรียนออนไลน์ ความยากลำบากยิ่งเท่าทวีคูณ ครอบครัวอาศัยอยู่ด้วยกัน 8 คน ยืนอยู่ด้วยอาชีพนึ่งข้าวขายที่รายได้ต่อวันหลักร้อย เมื่อรัฐไม่ได้มีอุปกรณ์ซัปพอร์ตการเรียนออนไลน์ เฟิร์สจึงต้องดิ้นรนพยายามเก็บเงินหาซื้อด้วยตัวเอง

นี่เป็นแค่เศษเสี้ยวตัวอย่างความเดือดร้อนของเด็กๆ ที่ต้องเจอเมื่อต้องเรียนออนไลน์ เรื่องความรู้ที่ได้คงไม่ต้องพูดถึง แต่คำถามที่เกิดขึ้นคือ ก่อนที่รัฐจะประกาศให้เด็กเรียนอยู่บ้าน จากการบีบคั้นของโควิด-19 รัฐได้เตรียมความพร้อมอะไรไว้บ้าง ได้สำรวจ ลงพื้นที่ดูความพร้อมของเด็กหรือไม่ ว่าสามารถเรียนได้ไหม หรือมีอะไรแค่สั่งลงไปแล้วค่อยกลับมาแก้ทีหลังเหมือนเงาเสียงประชาชนที่บอกว่า รัฐบาลขับเคลื่อนด้วยคำวิจารณ์ รอให้เกิดปัญหาแล้วค่อยมาแก้