สนามข่าว 7 สี

กล้าลองกล้าลุย : ลุยตักแมงกะพรุนขายรายได้ดี จ.ตรัง ตอน 2

สนามข่าว 7 สี - กล้าลองกล้าลุยวันนี้ คุณต้นกล้า ชัยอนันต์ ยังอยู่ที่จังหวัดตรัง พาไป ลุยตักแมงกะพรุนขาย สร้างรายได้ในช่วงนี้กัน เมื่อวานนี้ได้เห็นการทำงาน ตักแมงกะพรุนไปแล้ว วันนี้ตามกันต่อ แมงกะพรุนกว่าที่จะเอาไปขายตามท้องตลาดได้ มีขั้นตอนอะไรอีกบ้าง ไปติดตามชมพร้อมกัน ในกล้าลองกล้าลุย

วันนี้กล้าลองกล้าลุย พร้อมกับทีมงาน เรายังช่วยกันทำงาน ตักแมงกะพรุน ที่ลอยมาตามทะเล พร้อมกับ น้องเบิร์ด บังรุน ไต๋จ๊าบ และ น้องกอล์ฟ เพื่อเกาะติดเบื้องหลังอาชีพของชาวประมง ที่หนึ่งปีจะมีโอกาสแค่เพียงไม่กี่เดือนเท่านั้น

ถ้ามองจากเรือเราอาจเห็นภาพของแมงกะพรุนได้ไม่ชัดเจน แต่ถ้าจากมุมสูง ตอนนี้เราจะเห็นแมงกะพรุนลอยอยู่ทั่วไปจนกลายเป็นงานศิลปะที่สวยงามมาก ๆ แบบนี้

จากที่ช่วยตักตั้งแต่เช้า จนถึงตอนนี้ เราได้แมงกะพรุนจนเกือบเต็มลำเรือ เรียกว่าวันนี้เล่นเอาผมแทบจะหมดแรงเลย เพราะกว่าจะได้เยอะขนาดนี้ ทั้งตัก ทั้งยก ไม่รู้ต่อกี่ครั้ง น้องกอล์ฟ บอกว่า บางวันที่ตักเต็มเรือมาก ๆ ว่ากันที่เป็นพัน ๆ ตัวเลย ซึ่งเรือลำอื่นก็ไม่ต่างกัน ส่วนใหญ่จะออกบ้านกันแต่เช้า แล้วตักยิงยาวไปจนกว่าจะได้เต็มเรือแบบนี้

มีหลายคนอยากรู้ว่าเส้นทางของแมงกะพรุนที่อยู่จนเกือบเต็มเรือที่เรากำลังลำเลียงอยู่นี้จะไปที่ไหนต่อ ปลายทางของมันก็จะอยู่ที่แพแมงกะพรุน อย่างที่บอกไป ที่นี่ถือเป็นจุดรับซื้อแห่งใหญ่ซึ่งเราต้องนั่งเรือกันมาจนถึงจังหวัดสตูล

ตรงนี้คือแพรับซื้อแมงกะพรุนเรียงรายอยู่หลายเจ้า ซึ่งเรือแต่ละลำก็จะมีแพขายประจำของใครของมัน ดังนั้นเราจึงต้องมาต่อคิวเพื่อรอขาย โดยคนบนเรือจะมีหน้าที่จับโยนแมงกะพรุนลงในกระชังของแพ มีคนคอยนับจำนวนอยู่ด้านบน ตัวไหนที่เล็กเกินไปก็จะไม่นับ เสร็จสรรพเรือหนึ่งลำ กว่าจะนับเสร็จก็ใช้เวลาเกือบครึ่งชั่วโมงได้

การลงไปช่วยวันนี้ อย่างแรกที่กลัวเลยก็คือ กลัวน้ำ หรือ เมือกของมัน จะกระเด็นโดนหน้าหรือเข้าตามาก ๆ เลย กลัวอีกอย่างคือการแพ้จนเกิดอาการคัน เพราะนี่เป็นครั้งแรกในชีวิตที่ลงมาหยิบจับ และยกแมงกะพรุนด้วยมือเปล่าแบบนี้

จากที่รู้สึกลื่น ๆ แปลก ๆ พร้อมกับคันยิบ ๆ ตามแขน ตามจุดอื่น ๆ ก็เริ่มชิน และเร่งมือช่วยงานต่อ ซึ่งกว่าเสร็จคันจนชา

แมงกะพรุนที่เห็นจากนี้ก็จะถูกลำเลียงต่อไปไว้ที่บ่อด้านบนของแพ ถือเป็นจุดแปรรูปที่สำคัญ จากจุดนี้ก็จะต้องนำมาตัดแยกส่วนที่เป็นหนวดกับส่วนหัวออกจากกัน ด้วยความนิยมรับประทานของแต่ละที่ไม่เหมือนกัน อย่างในบ้านเราก็จะคุ้นเคยและนิยมที่ส่วนเป็นหนวด ส่วนต่างประเทศก็จะนิยมที่ส่วนหัว การล้างให้พิษของแมงกะพรุนหมดไปจนสามารถกินได้อย่างสบายใจค่อนข้างใช้เวลา และมีหลายขั้นตอน เพราะต้องล้างด้วยน้ำที่มีส่วนผสมเป็นโซดา สารส้ม และเกลือ ล้างขัดอีก 3-4 ขั้นตอน พร้อมกับหมักทิ้งไว้ก่อน จากนั้นก็จะขึ้นมาหมักอีกบ่อ วางเรียงทีละชั้น และสลับด้วยการโรยเกลือแบบนี้อีกเป็นสิบ ๆ วัน ถึงจะใช้ได้ ซึ่งแมงกะพรุนที่ได้ตอนนี้จะแบนเหลือแต่น้ำหนักล้วน ๆ อย่างที่แพสตูลเจลลี่ฟิช แห่งนี้ ได้ให้เราเข้าไปดูการทำงานแบบใกล้ชิด เจ้าของบอกกับเราว่าจากที่ขนกันมาเต็มลำเรือจะเหลือแมงกะพรุนที่หมักเสร็จแล้วไม่เกิน 50 กิโลกรัมเท่านั้น แต่มันยังนำไปทำเมนูอาหารเลยไม่ได้ เพราะจากนี้ต้องส่งเข้าโรงงานผ่านอีกหลายขั้นตอนให้ได้แมงกะพรุนที่กรุบกรอบ สะอาด พร้อมรับประทาน ซึ่งแต่ละแพบอกกับเราว่าช่วงนี้จะรับซื้อแมงกะพรุนจากชาวประมงวันละหลายพัน หลายหมื่นตัน ถือว่าสร้างรายได้ให้กับชาวบ้านได้เป็นกอบเป็นกำ