เจษฎาโอ้โฮ : ลุยต่อ! วิถีคนทำโอ่งใหญ่

View icon 53
วันที่ 27 ก.พ. 2567 | 07.19 น.
สนามข่าว 7 สี
แชร์
สนามข่าว 7 สี - ตามต่อ เบื้องหลังอาชีพของคนทำโอ่งใหญ่ ที่ต้องอาศัยทักษะฝีมือ และความอดทน ปัจจุบันหาคนทำยาก กว่าจะได้ ทุลักทุเล ติดตามพร้อมกัน "เจษฎาโอ้โฮ"

ลุยต่อ วิถีคนทำโอ่งใหญ่ แห่งบ้านแสนสำราญ อำเภอเชียงคาน จังหวัดเลย งานฝีมือที่สืบทอดกันมากว่า 30 ปี

เมื่อวานได้ลองงานยากสุด ขนาดมีคนช่วย ยังสอบไม่ผ่าน

ถึงจะไม่ผ่านขั้นตอนการขึ้นแบบ เพราะถือว่าเป็นงานยากและสำคัญสุด ๆ ขึ้นแบบไม่ดี โอ่งผิดรูป เสียหายหนักกว่าเดิม

แต่ก็ได้เรียนรู้ขั้นตอนต่าง ๆ กว่าจะได้โอ่งแต่ละใบ ไม่ง่ายเลย เริ่มจากงานฉาบดินเหนียว เพื่อไม่ให้ตัวแบบติดกับเนื้อปูนที่จะทาทับอีกที

งานนี้มือใหม่อย่างผม พอช่วยได้

ส่วนที่เห็นเป็นงานฉาบปูน เริ่มจากก่อปูนปากโอ่ง

ตามด้วยงานฉาบรอบตัวโอ่ง โอ้โฮ...มือใหม่ ยังไม่เนียน น่าจะต้องฝึกอีกเยอะ

งานนี้ต้องให้มืออาชีพช่วยเก็บงานให้อีกที ไม่งั้นปูนไม่เสมอ โอ่งแตกตอนใส่น้ำ

อีกขั้นตอนสำคัญ คือการแกะแบบภายในโอ่ง ที่เราขึ้นโครงไว้แต่ละชั้น ๆ ออกมา ไม่ง่าย...ข้างในทั้งมืดทั้งแคบ

กว่าจะได้โอ่งใหญ่สักใบ จำไม่ได้แล้วว่าผ่านขั้นตอนไหนอีก เยอะไปหมด เรียกว่าพิถีพิถันทุกขั้นตอน เก็บรายละเอียดจนถึงขั้นตอนสุดท้าย ก่อนนำส่งให้ลูกค้า

โอ่งน้ำขนาดใหญ่ ความจุเกือบ 2,000 ลิตร น้ำหนัก 400-500 กิโลกรัม การขนย้ายต้องอาศัยความชำนาญไม่แพ้กัน

ปัจจุบันคนทำอาชีพนี้ลดลงเรื่อย ๆ เพราะขายได้น้อยลง และถูกมองว่าเป็นงานยาก งานหนัก น่าเสียดายหากจะปล่อยให้ภูมิปัญญาดี ๆ เลือนหายไปในอนาคต

ข่าวที่เกี่ยวข้อง