ส่งท้ายเทศกาลสงกรานต์ วันที่ 16 เม.ย. ของทุกปี ชาวบ้านหนุ่มสาว ร่วมกันอนุรักษณ์วัฒนธรรมอีสาน สืบสานประเพณี “แห่น้ำ” จากรุ่นสู่รุ่น
ผู้สื่อข่าวรายงานว่า ช่วงเย็นวันที่ 16 เม.ย. 69 ที่ผ่านมา ที่บ้านนองไฮ ต.พระลับ อ.เมืองขอนแก่น จ.ขอนแก่น ชาวบ้านรวมตัวกันสืบสานประเพณีแห่น้ำ เพื่อเป็นการแสดงความสักการะต่อน้ำ ที่สาดทิ้งช่วงเล่นสงกรานต์ เป็นการาร้างความรัก ความสามัคคี ให้เกิดขึ้นในชุมชน และเพื่ออนุรักษ์วัฒนธรรมประเพณีพื้นบ้านไม่ให้สูญหายไป
นางพูนสุข โนนทนวงษ์ ผู้ใหญ่บ้านหมู่ที่ 8 ต.พระลับ บอกว่า ทุกวันที่ 16 เม.ย. ของทุกปี ซึ่งเป็นวันสุดท้ายของประเพณีงานสงกรานต์ โดยตั้งแต่ช่วงเช้าชาวบ้านจะร่วมกันก่อเจดีทราย โดยปักเสาไม้ไผ่ไว้ จากนั้นนำทรายมากองที่เสาจนได้ขนาดที่พอใจ แล้วตบให้แน่นเพื่อให้เป็นทรงเจดีย์ จากนั้นนำดอกไม้ที่มีตามธรรมชาติหรือที่หาได้มาประดับเจดีย์ทรายที่ก่อขึ้นไว้ให้สวยงาม เป็นการถวายเครื่องบูชาพระพุทธศาสนา และมีพิธีสรงน้ำพระ โดยพระสงฆ์จะนำพระพุทธรูปที่มีในวัดทั้งหมดออกมาวางที่แคร่ เพื่อให้ชาวบ้านได้สรงน้ำ
จากนั้นในช่วงบ่าย ชาวบ้านจะรวมตัวกันเผื่อแห่ต้นเงินที่ชาวบ้านแต่ล่ะคุ้มของหมู่บ้านร่วมใจกันสละเงินคนล่ะเล็กน้อย หรือตามกำลังศรัทธา แล้วทำเป็นต้นผ้าป่าของแต่ล่ะคุ้ม โดยนำมารวมกันที่วัด ก่อนจะร่วมกันแห่รอบหมู่บ้าน เพื่อเป็นการฉลองศรัทธาของชาวบ้านที่มีต่อพระศาสนา โดยปกติสมัยโบราณจะใช้คณะกองยาวมาสร้างความบันเทิงสนุกสนานระหว่างแห่ฉลองต้นเงินของแต่ล่ะคุ้ม แต่ปัจจุบันเพื่อความสดวกสบายนิยมจ้างรถแห่มาแสดงเพื่อฉลองต้นผ้าป่า หลังตั้งขบวนพระสงฆ์จะเดินนำหน้า
นอกจากนี้ระหว่างทางที่ผ่านชาวบ้านจะนำกะละมัง ถังน้ำ มาตั้งที่หน้าบ้าน เมื่อพระสงฆ์ผ่านจะมีการนำน้ำสะอาดที่เตรียมไว้เข้ารดน้ำขอพรจากพระสงฆ์ จากนั้นเมื่อขบวนเดินผ่านก็จะสาดน้ำใส่คนที่อยู่ในขบวน เพื่อสร้างความสดชื่นและลดอุณหภูมิของอากาศที่ร้อนจัด และเพื่อความสนุกสนาน โดยระหว่างทางหากมีผู้เฒ่าผู้แก่มานั่งดูขบวนแห่ที่ข้างทาง ชาวบ้านซึ่งเป็นลูกหลานจะเข้าไปรดน้ำผู้สูงอายุ เพื่อขอพรอันเป็นมงคลรับปีใหม่ จากนั้นขบวนแห่จะแห่รอบหมู่บ้าน เมื่อวนกลับถึงวัด ตัวแทนจะนำต้นผ้าป่าเข้ามาถวายเจ้าอาวาส เพื่อให้นำเงินที่รวบรวมกันมาของคนทั้งหมู่บ้านสร้างประโยชน์ในการสร้างถาวรวัตถุ บูรณะวัด หรือเพื่อเป็นค่าใช้จ่ายจำเป็นของวัด เช่นค่าน้ำ ค่าไฟฟ้าของวัด
นางพูนสุข บอกอีกว่า ประเพณีดังกล่าวนี้ พ่อแม่พี่น้องพากันทำและสืบทอดกันมาอย่างยาวนาน ตั้งแต่รุ่นปู่ย่า จนมาถึงรุ่นพ่อแม่ และส่งต่อสู่รุ่นลูกรุ่นหลานสืบต่อไป เป็นกุศโลบายในการร่วมทำนุบำรุงพระพุทธศาสนา เพราะช่วงเทศกาลสงกรานต์ลูกหลานวัยทำงานที่ออกไปทำงานหาเงินมาเลี้ยงครอบครัว จะเดินทางกลับมาบ้านเพื่อไหว้ขอพรช่วงปีใหม่ไทยจากพ่อแม่ ก่อนจะกลับไปทำงานตามปกติ การจัดพิธีแห่น้ำก็เพื่อให้ลูกหลานที่ไปทำงานแล้วได้เงินมาให้พ่อแม่ ได้ทำบุญ ได้ดูแลพระศาสนาสืบไป
