ข่าวภาคค่ำ - เข้าสู่ช่วงฤดูฝน ชาวอำเภอแม่สาย จังหวัดเชียงราย กังวลว่าจะเกิดอุทกภัยครั้งใหญ่ ซ้ำรอย ปี 2567 จนถึงขณะนี้ประเทศไทยยังไม่มีการสร้างพนังกั้นน้ำถาวร แตกต่างจากประเทศเมียนมา ทำพนังกั้นน้ำสูงและวางแนวหินริมฝั่ง ความยาวหลายสิบกิโลเมตร เพราะสาเหตุใดจึงเกิดความล่าช้า ติดตามจากรายงานพิเศษของ คุณเกรียงไกร รัตนา
ระยะเวลาเพียง 2 เดือนเศษ ที่ทีมข่าวช่อง 7HD ลงพื้นที่เกาะติดความคืบหน้า การก่อสร้างพนังกั้นน้ำท่วม "แม่น้ำสาย" ที่จังหวัดเชียงราย เห็นความแตกต่างชัดเจน ระหว่างฝั่งไทยและเมียนมา
มีนาคม 2569 ฝั่งจังหวัดท่าขี้เหล็ก คนงานเมียนมา เริ่มก่อสร้างพนังกั้นน้ำ ขนอิฐ หิน ดิน ทราย ขึ้นโครงสร้าง
หันมามองฝั่งไทย เต็มไปด้วยกองหินเก่า พนังกั้นน้ำชำรุด และถุงบิกเเบ็กขาดวิ่น
พฤษภาคม 2569 พนังกั้นน้ำฝั่งเมียนมา เสร็จสมบูรณ์แล้ว และมีความสูงมากกว่า 6 เมตร
ส่วนสภาพพื้นที่ฝั่งไทยแทบไม่เปลี่ยนแปลง จะแตกต่างตรงที่มีถุงบิกแบ็กใหม่มาตั้งไว้
ชาวบ้านในหลายชุมชน อำเภอแม่สาย จังหวัดเชียงราย พาทีมข่าวสำรวจบ้านที่สร้างขึ้นใหม่ แทนที่บ้านหลังเก่าที่ถูกมหาอุทกภัยพัดถล่มจนพังเสียหาย บางหลังยังไม่ขนดินออกไปด้วยซ้ำ พอเข้าสู่ฤดูฝน ทุกคนจึงหวาดผวา กลัวเหตุการณ์จะซ้ำรอย
ปัญหาสำคัญ เพราะหน่วยงานภาครัฐยังไร้วี่แววว่าจะขุดลอกแม่น้ำ นี่เป็นสิ่งที่ชาวบ้านยังมองไม่เห็นอนาคต
ทีมข่าวเดินสำรวจต่อเนื่องไปยังชุมชนหัวฝาย ถือเป็นจุดแรกที่รับแรงปะทะจากมวลน้ำมหาศาล พบว่ามีพนังกั้นน้ำชั่วคราวจากถุงบิกแบ็ก โดยกองทัพภาคที่ 3 นำเครื่องจักรและกำลังพล มาสนับสนุน
ซึ่ง เทศบาลตำบลเวียงพางคำ ใช้งบประมาณปี 2569 จำนวน 1.5 ล้านบาท ดำเนินงานตั้งแต่ชุมชนหัวฝาย ไปจนถึงชุมชนสายลมจอย ระยะทาง 365 เมตร
พนังกั้นน้ำที่เสร็จล่าช้า ส่วนหนึ่งของการติดขัด มาจากการเวนคืนที่ดิน ซึ่งเป็นปัญหาต้องเร่งแก้ไข ที่สำคัญต้องเร่งรื้อถอนสิ่งปลูกสร้างกีดขวางทางน้ำ ก่อนเหตุการณ์มหาอุทกภัยจะเกิดขึ้นซ้ำรอยน้ำตาคนแม่สายอีกครั้ง
