ไม่เหมือนที่คิด หนุ่มวัย 27 ปี ลองของสักยันต์หนังเหนียว ใช้ขวานจามหลังเหวอะ กลับมาฟุบคาบ้าน แจ้งกู้ภัยหามส่ง รพ.กลางดึก อ้างใช้ขวานหนักไปหน่อยเลยพลาดเป็นแผลฉกรรจ์ 3 แผล
ผู้สื่อข่าวรายงานว่า เมื่อเวลา 23.30 น. วันที่ 31 ม.ค. 69 ที่ผ่านมา ศูนย์วิทยุกู้ชีพปราการ ได้รับแจ้งมีผู้บาดเจ็บถูกมีดบาดขอความช่วยเหลือ บริเวณบ้านพักริมถนนเทพารักษ์ กม.1 ต.สำโรงเหนือ อ.เมืองสมุทรปราการ จ.สมุทรปราการ จึงประสานอาสากู้ภัยมูลนิธิร่วมกตัญญู เดินทางไปตรวจสอบและช่วยเหลือ
ที่เกิดเหตุพบชายหนุ่ม อายุประมาณ 37 ปี สักยันต์เต็มแผ่นหลัง มีบาดแผลถูกของมีคมที่หลัง หลายแผล เป็นแผลฉกรรจ์ กู้ภัยจึงช่วยเหลือปฐมพยาบาล ก่อนนำส่งโรงพยาบาลใกล้เคียง ส่วนที่เกิดเหตุทราบว่าเป็น สำนักสักยันต์ อยู่ในกรุงเทพมหานคร
จากการสอบถาม นายพรพิพัฒน์ จรดล อาสากู้ภัยมูลนิธิร่วมกตัญญู จุดสำโรง ที่ปฐมพยาบาลผู้บาดเจ็บ เล่าว่า ตนได้รับแจ้งเหตุจากแฟนสาวของผู้บาดเจ็บ ว่าพบฝ่ายชายนอนฟุบจมกองเลือดอยู่ภายในบ้านพัก ซึ่งเป็นร้านขายต้นไม้ริมถนน เมื่อตรวจสอบร่างกายพบว่ามีบาดแผลฉกรรจ์จากการถูกขวานจามเข้าที่บริเวณแผ่นหลังรวมทั้งหมด 3 แผล โดยแผลที่ลึกที่สุดมีความลึกประมาณ 2 เซนติเมตร และยาวประมาณ 4 เซนติเมตร มีเลือดไหลออกมาตลอดเวลา
ขณะเดียวกันจากการสอบถามข้อมูลเบื้องต้นกับแฟนสาวผู้บาดเจ็บ ระบุว่า ก่อนหน้านี้ผู้บาดเจ็บได้เดินทางไป ลองของตามความเชื่อเรื่องรอยสักยันต์ แต่ไม่ได้ระบุแน่ชัดว่าเป็นที่สำนักใด เมื่อกลับมาถึงบ้านจึงเพิ่งเริ่มรู้สึกเจ็บและมีเลือดออกมาก แต่ผู้บาดเจ็บพยายามบ่ายเบี่ยงและไม่ยอมให้ข้อมูลกับเจ้าหน้าที่ โดยอ้างเพียงว่าถูกมีดบาดด้วยตนเองเท่านั้น ต่อมาจึงได้ทำการปฐมพยาบาลเบื้องต้นและนำตัวส่งโรงพยาบาลเพื่อรักษาบาดแผลฉกรรจ์ดังกล่าวต่อไป
นายพรพิพัฒน์ บอกอีกว่า จากการสอบถามผู้บาดเจ็บที่ไปลองของ ได้ความว่า ก่อนหน้านี้ในช่วงเทศกาลกินเจ เคยไปทดสอบรอยสักยันต์มาแล้วหลายครั้ง แต่ก็ไม่เคยได้รับบาดเจ็บใด ๆ จนกระทั่งในครั้งล่าสุดนี้ผู้บาดเจ็บอ้างว่าขวานหนักไปหน่อย จึงทำให้คมขวานเข้าเนื้อจนเป็นแผลฉกรรจ์ที่แผ่นหลัง โดยสำนักที่ผู้บาดเจ็บเดินทางไปลองของนั้นตั้งอยู่ในพื้นที่กรุงเทพมหานคร ในขณะที่ตนเข้าทำการช่วยเหลือนั้น พบว่าผู้บาดเจ็บมีอาการปวดแผลอย่างรุนแรง จนนอนหลังเกร็งและบ่นปวดตลอดเวลา
ทั้งนี้ เมื่อถามว่าเข็ดหรือไม่กับการไปลองของเช่นนี้ ผู้บาดเจ็บน่าจะยังไม่เข็ด เนื่องจากเรื่องดังกล่าวถือเป็นความเชื่อส่วนบุคคลที่เขายังคงยึดถืออย่างแรงกล้า
