วันนี้ (3 ก.ค.68) รศ.ดร.เสรี ศุภราทิตย์ ผอ.ศูนย์การเปลี่ยนแปลงภูมิอากาศและภัยพิบัติ มหาวิทยาลัยรังสิต และรองประธานมูลนิธิสภาเตือนภัยพิบัติแห่งชาติ ให้ความเห็นผ่านเฟซบุ๊กส่วนตัว โดยระบุว่า ระยะนี้ข่าวของแผ่นดินไหว และคลื่นสึนามิหลาย ๆ แหล่งออกมามากมาย ให้อ่านผ่านตา และไม่ต้องตระหนกตกใจ ข้อมูลการเกิดแผ่นดินไหวในรอบ 10 ปีที่ผ่านมา ขนาดมากกว่า M4 บริเวณหมู่เกาะอันดามัน และนิโคบาร์โดยเฉลี่ยปีละประมาณ 50 ครั้ง สูงสุดขนาด 6 M.1 ในปี 2563
รศ.ดร.เสรี ระบุว่า แผ่นดินไหวคาดการณ์ไม่ได้ แต่ต้องตระหนักกับความรุนแรง และความสูญเสียที่จะเกิดขึ้นจึงต้องจำ 3 ประโยค “อาคารสั่นไหว ระดับน้ำลดทันใด วิ่งให้ไกลไปที่สูง” อย่าเบื่อที่จะต้องจำเนื่องจากแผ่นดินไหวรุนแรง M9.2 ในปี 2547 ที่จะทำให้เกิดคลื่นสึนามิ มีรอบการเกิด >400 ปี สุภาษิตของประเทศญี่ปุ่น บอกไว้ว่า “ภัยพิบัติจะมาเมื่อเราลืมมัน”
รศ.ดร.เสรี ระบุด้วยว่า ในฐานะที่เป็นคนออกสำรวจ และประเมินความรุนแรงคลื่นสึนามิ ในเหตุการณ์ปี 2547 เป็นผู้นำเอาองค์ความรู้มาเผยแพร่ตั้งแต่ปี 2542 รวมทั้งได้มีการเขียนตำรา “วิศวกรรมสึนามิ” และปัจจุบันได้รับมอบหมายจากกรมป้องกัน และบรรเทาสาธารณภัย (ปภ.) ให้มาดูแลปรับปรุงระบบเตือนภัยของประเทศ ขอยืนยันกับพี่น้องคนไทยว่า ปัจจุบันศูนย์เตือนภัยพิบัติแห่งชาติ มีความพร้อมในระดับสากลในการเฝ้าระวัง และเตือนภัยคลื่นสึนามิตลอด 24 ชั่วโมง โดยมีเครื่องมือดังต่อไปนี้ 1) ระบบตรวจจับคลื่นโดยทุ่นน้ำลึก และสถานีวัดน้ำ 2) ระบบประเมิน และวิเคราะห์คลื่นโดยฐานข้อมูล 3) ระบบการสื่อสาร โดยเฉพาะ Cell Boardcast
“แต่อยากจะเรียนทุกท่านว่า แม้ประเทศไทยจะมีระบบเตือนภัยที่ดี ไม่ได้หมายความว่าการเตือนภัยจะมีประสิทธิผล ดังกรณีเหตุการณ์นอกเหนือความคาดหมายที่ประเทศญี่ปุ่น ในปี 2554 เพราะความสำคัญสูงสุดอยู่ที่ชุมชน หากปราศจากความตระหนัก ย่อมเกิดความสูญเสียตามมาได้ กล่าวคือชุมชนเข้มแข็งมีความยืดหยุ่นต่อสึนามิ ต้องมีองค์ประกอบตามรูปจิ๊กซอที่แนบมา ชุมชนในพื้นที่เสี่ยงภัยคลื่นสึนามิลองศึกษา และทำความเข้าใจดู”
ทางด้านกรมทรัพยากรธรณี ยืนยันว่าแผ่นดินไหว หมู่เกาะนิโคบาร์ ประเทศอินเดีย ไม่เกิดสึนามิในไทย พร้อมสรุปเหตุการณ์กลุ่มแผ่นดินไหว วันที่ 24 มิ.ย. – 1 ก.ค.68 เกิดกลุ่มแผ่นดินไหว จำนวน 94 ครั้ง ขนาดระหว่าง 3.4–4.9 ในทะเลอันดามัน บริเวณด้านตะวันออกของหมู่เกาะนิโคบาร์ ประเทศอินเดีย แผ่นดินไหวมีขนาดเล็กถึงค่อนข้างเล็ก และไม่มีแผ่นดินไหวหลักเกิดขึ้น เป็นลักษณะของกลุ่มแผ่นดินไหวที่เกิดขึ้นในช่วงระยะเวลาหนึ่ง สาเหตุจากการเลื่อนตัวของรอยเลื่อนสุมาตราในทะเลอันดามันไม่ทำให้เกิดสึนามิ เนื่องจากเป็นแผ่นดินไหวที่เกิดจากการเลื่อนตัวของรอยเลื่อนในแนวระนาบจึงไม่มีการยกตัวของมวลน้ำ ซึ่งไม่ใช่การเลื่อนแบบมุดตัวเหมือนเหตุการณ์สึนามิเมื่อปี 2547
