ไม่คิดว่าจะได้คืน! นักศึกษาปริญญาเอกชาวจีน สุดซึ้ง แท็กซี่พลเมืองดีเก็บเงินได้ 1.1 แสน ประสานส่งคืน
วันนี้ (12 ม.ค.) ที่ สถานีวิทยุกระจายเสียงพิทักษ์สันติราษฎร์ (สวพ.91) นายประสิทธิ์ ประชาชิต อายุ 58 ปี คนขับรถแท็กซี่เขียวเหลือ หมายเลขทะเบียน 1 มค 4447 กรุงเทพฯมหานคร ได้เดินทางมาส่งมอบเงิน จำนวน 110,000 บาท คืนให้กับนักศึกษาชาวจีน ซึ่งกำลังศึกษาปริญญาเอกอยู่ที่มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี (RMUTT) วิทยาเขตคลองหก
สืบเนื่องจากวันที่ 7 มกราคม 2569 ที่ผ่านมานายประสิทธิ์ ประชาชิต ได้เดินทางเข้ามาที่ สถานีวิทยุ สวพ.FM91 ว่า เก็บซองพลาสติกสีขาว ภายในมีเงินสดเป็นปึก ธนบัตรใบละ 1 พันบาท จำนวน 99,000 บาท และเงินปอนด์ 50 ปอนต์ตตอร์ลิง 6 ใบ
( 50 ปอนค์ 9 เตอร์ลิง เท่ากับ 2.111.86 บาท คิดเป็นเงินไทย 12.666 บาท ) รวม 111,666 บาท
คาดว่าเป็นของผู้โดยสารชาวจีนที่รับมาจากสนามบินสุวรรณภูมิ ไปส่งถนนรังสิต-นครนายก คลอง 6
นายประสิทธิ์ เปิดเผยว่า เมื่อเวลา 22.00 น. ของวันที่ 6 มกราคม 2569 ที่ผ่านมา ได้รับผู้โดยสารจากจุดจอดสนามบินสุวรรณภูมิ ผ่านแอปพลิเคชันมาส่งที่หน้าร้านสะดวกซื้อ ย่านธัญญะบุรี คลองหก บริเวณหน้ามหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี
พอส่งผู้โดยสารเสร็จขับออกมาประมาณ 15 นาที หันกลับไปมองข้างหลัง พบว่ามีซองเงินพลาสติกสีขาววางอยู่ คิดว่าตอนผู้โดยสารนั่งมา น่าจะนั่งทับกระเป้าตัวเอง พอตอนลงจากรถจึงไม่เห็น จากนั้นตนจึงรีบวนรถกลับไปที่เดิม เพื่อจะคืนกระเป้าให้แต่ดก็ไม่พบ
หลังจากนั้นแอปพิเคชันที่ผู้โดยสาร เรีอกใช้บริการ ก็คิดต่อมา บอกว่าการลืมของไว้จะมอบเบอร์โทรศัพท์ของผมให้กับผู้โดยสารติดต่อกลับ จึงรออยู่ 1 วัน แต่เขาไม่โทรมา ก็นึกว่าจะเอาไปคืนที่ไหนดี ไม่อยากเก็บไว้ จึงนึกถึงทสวพ.FM91 เพราะฟังอยู่ป็นประจำ จึงได่โทรมาแจ้งและนำกระเป้ามาฝากคืน ให้ช่วยประกาศตามหาอีกช่องทาง แล้วอีกวันเพื่อนนักศึกษาคนไทยก็โทรมาจึงบอกว่า ให้ติดต่อ สวพ.FM91 เพราะเอามาฝากไว้แล้ว
ด้านมิสเตอร์ลีจุนชิ นักศึกษาปริญญาเอก สาขาบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี เจ้าของเงิน กล่าวว่า “ฉันรู้สึกขอบคุณเป็นอย่างยิ่งต่อแอปพลิเคชั่น ที่ให้บริการแท็กซี่ และองค์กร สวพ.FM91 เมื่อหนึ่งสัปดาห์ก่อน ตนได้ทำกระเป๋าสตางค์หาย และไม่คิดว่าจะได้มันคืน ตนรู้สึกซาบซึ้งใจมากต่อพนักงานของแอปพลิเคชั่น ผมเป็นนักศึกษานานาชาติ ขอขอบคุณประเทศไทย คนไทย เป็นอย่างยิ่ง สำหรับการได้มาเรียนและใช้ชีวิตที่นี่ อาจารย์ก็ใจดีมากเช่นกัน”
