ฟังอีกมุม! ลูกสาวเปิดใจ "ไม่ได้ทิ้งพ่อแม่" เผยปมในใจใช้หนี้แทนเกือบ 30 ปี เคยซื้อบ้าน ซื้อรถให้ ก็เอาไปให้น้องชาย วอนสังคมเข้าใจตอนนี้ตนก็แทบเอาตัวไม่รอด
(6 เม.ย.69) จากกรณีสองตายายถูกทิ้งเคว้งที่ บขส.อุดรธานี หลังเดินทางไกลจากลพบุรีหวังมาพึ่งพิงลูกสาว แต่กลับติดต่อไม่ได้จนเจ้าหน้าที่ต้องเข้าช่วยเหลือส่งตัวไปยังศูนย์คุ้มครองคนไร้ที่พึ่งฯ พร้อมถ้อยคำตัดพ้อจากผู้เป็นแม่ว่า "อยากเห็นหน้าลูกสาวเป็นครั้งสุดท้ายก่อนตาย"
ล่าสุด ผู้สื่อข่าวได้ลงพื้นที่ตรวจสอบข้อเท็จจริงอีกด้าน โดยได้พบกับ ลูกสาวของสองตายาย อายุ 45 ปี ซึ่งทำงานอยู่ที่มินิมาร์ทแห่งหนึ่งในตัวเมืองอุดรธานี เจ้าตัวได้เปิดใจทั้งน้ำตาถึงสาเหตุที่เกิดขึ้นว่า ตนไม่ได้ตั้งใจทิ้งพ่อแม่ แต่มีเหตุผล
ลูกสาว บอกว่า ไม่ทราบมาก่อนว่าพ่อกับแม่จะเดินทางมาหาที่ จ.อุดรธานี เพราะการคุยกันก่อนหน้านี้ทั้งคู่บอกว่าจะเดินทางจากลพบุรีไปหาญาติที่ อ.ชุมแพ จ.ขอนแก่น ส่วนสาเหตุที่ไม่ได้รับโทรศัพท์ เป็นเพราะทำงานเข้ากะตั้งแต่ 05.00 น. - 16.00 น. กฎของที่ทำงานห้ามใช้โทรศัพท์ ไม่ใช่การจงใจหลบเลี่ยงแต่อย่างใด
ก่อนหน้านี้เคยบอกพ่อแม่ ตั้งแต่ตอนอยู่ลพบุรีแล้วว่า ถ้าจะมาอยู่ด้วยรับไม่ได้จริงๆ เพราะพักอยู่หอพักแคบๆ กับสามี ทางหอพักมีกฎห้ามคนนอกเข้าพัก และก็แจ้งชัดเจนไปแล้วว่าดูแลไม่ไหว
ลูกสาว ยังเปิดเผยความในใจที่เก็บกดมานานว่า แม้จะเป็นลูกแต่ความผูกพันแทบไม่มี เพราะไม่ได้ถูกพ่อแม่เลี้ยงดูมาตั้งแต่เด็ก อาศัยอยู่กับปู่มาตลอดจนจบ ป.6 และต้องดิ้นรนสู้ชีวิตด้วยตัวเองมาโดยตลอด
เรื่องทรัพย์สิน เคยซื้อบ้านให้ 1 หลัง พอผ่อนจนหมด พ่อแม่ก็นำไปขายเพื่อเอาเงินไปให้น้องชาย ซื้อรถมอเตอร์ไซค์ให้ก็นำไปให้น้องชายเช่นกัน ภาระหนี้สิน ตลอดเกือบ 30 ปีที่ผ่านมา ตนต้องตามชดใช้หนี้สินที่แม่ก่อไว้ ทั้งหนี้นอกระบบ หนี้จากคนรอบข้าง จนตัวเองแทบไม่มีเงินเก็บ ยืนยันว่ายังรักพ่อแม่ในฐานะผู้ให้กำเนิด แต่สถานะตอนนี้ตนเองก็ "ปากกัดตีนถีบ" ลำพังแค่เลี้ยงดูตัวเองและครอบครัวก็แทบไม่รอด
ส่วนกรณีที่แม่อยากเจอหลาน ตนไม่อยากให้เจอ เพราะที่ผ่านมาพ่อแม่ไม่เคยสนใจหลานคนนี้เลย ไปให้ความสำคัญแต่กับลูกของน้องชาย อยากให้สังคมเข้าใจบ้าง ว่า ช่วยมาเยอะแล้ว ใช้หนี้ให้มาค่อนชีวิตแล้ว ตอนนี้ไม่ไหวจริงๆ ไม่ได้ทิ้ง แต่เลี้ยงไม่ไหวแล้วจริงๆ
ขณะนี้สองตายายยังคงอยู่ในความดูแลของเจ้าหน้าที่ศูนย์คุ้มครองคนไร้ที่พึ่งจังหวัดอุดรธานี เพื่อรอประสานงานหาทางออกที่เหมาะสมให้แก่ครอบครัวต่อไป
