ทุบเลยไหม ? เสียงสะเทือนวงประชุม จี้ทบทวน “ฝายธงน้อย” มีวัตถุประสงค์เพื่อผลิตกระแสไฟฟ้า แต่ยังไม่สามารถดำเนินการได้ตามเป้าหมาย สาเหตุน้ำท่วมน่านซ้ำซาก เสียหายทะลุ 3 พันล้านบาท
วันนี้ (22 เม.ย. 69) ผู้สื่อข่าวรายงานว่า มีประเด็นร้อนเรื่องการบริหารจัดการน้ำใน จ.น่าน ถูกหยิบยกขึ้นมาอย่างเข้มข้นในการประชุมคณะทำงานจัดทำแผนรับมือภัยแล้งและอุทกภัยอย่างยั่งยืน ครั้งที่ 1/2569 ที่ศาลากลางจังหวัดน่าน โดยมี นายชยันต์ เมืองสง เลขาธิการสำนักงานทรัพยากรน้ำแห่งชาติ เป็นประธานการประชุม เพื่อบูรณาการความร่วมมือทุกภาคส่วนในการรับมือสถานการณ์น้ำทั้งระบบ
ขณะที่ประเด็นสำคัญอยู่ที่การตั้งคำถามเกี่ยวกับฝายธงน้อย ซึ่งถูกกล่าวถึงอีกครั้งในวงประชุม หลังถูกตั้งข้อสังเกตจากภาคประชาชนมาอย่างต่อเนื่อง ว่าอาจเป็นหนึ่งในปัจจัยที่กระทบต่อประสิทธิภาพการระบายน้ำของแม่น้ำน่าน โดย น.ส.วัชรี พรมทอง ประธานหอการค้าจังหวัดน่าน แสดงความคิดเห็นอย่างตรงไปตรงมาว่า ประชาชนจำนวนมากยังมีความกังวลว่า ฝายดังกล่าวอาจเป็นอุปสรรคต่อการระบายน้ำ โดยนับตั้งแต่ก่อสร้างแล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2549 พื้นที่เขตเทศบาลเมืองน่านและอำเภอใกล้เคียงต้องเผชิญปัญหาน้ำท่วมต่อเนื่อง โดยเฉพาะปี พ.ศ. 2568 ที่สร้างความเสียหายรวมกว่า 3,000 ล้านบาท
ขณะเดียวกัน โครงการฝายธงน้อยมีวัตถุประสงค์เพื่อผลิตกระแสไฟฟ้า แต่ยังไม่สามารถดำเนินการได้ตามเป้าหมาย นอกจากนี้มีแผนขยายประตูระบายน้ำเพิ่มอีก 2 บาน เพื่อเพิ่มศักยภาพการระบายน้ำเป็นประมาณ 2,200 ลูกบาศก์เมตรต่อวินาที โดยมีข้อมูลว่าปริมาณน้ำช่วงวิกฤตอาจสูงถึง 2,700 ลูกบาศก์เมตรต่อวินาที ซึ่งอาจทำให้ยังมีน้ำส่วนเกินที่ระบายไม่ทัน และเสี่ยงไหลย้อนเข้าท่วมพื้นที่ชุมชน โบราณสถาน และพื้นที่สำคัญ
ทั้งนี้ ข้อเสนอในที่ประชุมยังรวมถึงการทบทวนโครงการอย่างรอบด้าน ทั้งโครงสร้าง การบริหารจัดการน้ำ และการมีส่วนร่วมของประชาชน พร้อมตั้งข้อสังเกตว่า หากผลการศึกษาพบว่าโครงการไม่ตอบโจทย์ อาจต้องพิจารณาทางเลือกอื่น รวมถึงการรื้อถอน ซึ่งอาจใช้งบประมาณน้อยกว่า และแก้ปัญหาได้ตรงจุดมากกว่า
อย่างไรก็ตาม ก่อนหน้านี้ กรมพัฒนาพลังงานทดแทนและอนุรักษ์พลังงาน ได้ชี้แจงตามหลักอุทกวิทยา ว่าฝายธงน้อยไม่ใช่สาเหตุของปัญหาน้ำท่วม และยังไม่มีแผนรื้อถอน โดยมีแนวทางเพิ่มประสิทธิภาพการระบายน้ำ เช่น การก่อสร้างอาคารระบายน้ำฉุกเฉิน การติดตั้งเครื่องผลักดันน้ำ และการขุดลอกตะกอนหน้าฝาย ทำให้ประเด็นดังกล่าวยังคงต้องติดตามอย่างใกล้ชิด ท่ามกลางความคาดหวังของประชาชนต่อการแก้ไขปัญหาน้ำท่วมและภัยแล้งอย่างยั่งยืน รวมถึงการสร้างความเชื่อมั่นในมาตรการของภาครัฐในระยะยาวต่อไป
